Wetenschapscafe Rotterdam

29 January 2018

Werkplezier: een goed voornemen


Prof. dr. Arnold Bakker
Nieuw jaar, nieuwe start! Januari is het moment van het jaar waarop iedereen van start gaat met zijn of haar goede voornemens. Naast alle voornemens gericht op gezondheid heb je waarschijnlijk ook voornemens voor op je werk. Wellicht wil je je beter kunnen focussen, privé en werk beter in evenwicht houden of misschien wil je gewoonweg meer plezier in je werk beleven. Maar hoe doe je dat precies? Hoe kan je gemotiveerd raken en blijven? En wat zijn de valkuilen die je weer in oude patronen laten vallen en hoe kun je deze vermijden?

Professor Arnold Bakker is hoofd van het Erasmus Center of Excellence for Positive Organizational Psychology. In zijn onderzoek ligt de focus op positief organisatiegedrag en bevlogenheid, maar ook op geluk in het werk. Hij is 1 van de bedenkers van de Job Demands – Resources theorie die wereldwijd wordt gebruikt in onderzoek en in de praktijk om werkomstandigheden te verbeteren en welbevinden en prestaties te bevorderen.

Column:

Constant knallen als vuurwerk, typend als types die tikken als een typisch uurwerk. Typerend voor mensen zoals wij… Die zich voortbewegen door deze prestatiemaatschappij.

Inspiratieloos dolen op adrenaline, cafeïne houdt ons kunstmatig in leven. Als zombies langs dooie punten, hunten op de algemene definitie van succes. Tot deadlines flatlines worden, lekker in de stress voor vaste lasten… Plotselinge belastingen en genoeg te eten. Wij zijn zo bezig met een veilige toekomst dat we behalve NU.nl het heden vergeten. 

Afleiding moet luchtig, we leven te vluchtig, terwijl we ons gehypnotiseerd een weg banen. Je moet wat, wees blij met een carriere, economische misere, werkloosheid, je weet wel: WEG banen. Vonken slaan over tussen werkslaven en afspraken, geheelonthouders; niets vergeten, tussen 9 en 5 verblijven in een klooster. Beleg verdienen; je hebt geen agenda, dat ding heeft meer weg van een brood… Rooster…   Bikkelen, buffelen, bufferen en op social media doen of je blij bent. Gevangen zitten we allemaal en pas ECHT levenslang als je denkt dat je… Vrij bent. 

Vlammen doven door overprikkeling en de ontwikkeling laat zien. Dat mensen steeds jonger opbranden, ze hebben te veel om handen misschien. Waar het vuur ooit wapperde, wakkerde, flikkerend flakkerde, hoor je steeds vaker een knisperend geluid. Ochtendmensen, avondmensen; ze gaan allemaal als een nachtkaars uit.   Ken je dat, dat je… Niet meer kookt maar steeds vaker kiest voor niets of een patatje, dat je. Jezelf uit bed sleept ’s ochtends zeggend: kom op watje, dat je… Het latje te hoog legt, haast het loodje legt, licht in je hoofd, tintelend, transpireren. 

Moeheid chronisch, je begint jezelf minder te waarderen en meer kortaf te reageren op mensen in je omgeving, de opleving komt zelfs niet meer met een paar dagen vrij. Depressie door de pressie, de druk is overal en het middelpunt ben… Jij. 

Soms is er niemand die je ziet, hef je wanhopig je armen op. De wereld staat in brand maar zoek een andere warmte op. Het leven is geven en ondernemen, samen met wie jou helpt bouwen. Familiebanden en vriendschappen, je moet me vertrouwen, dat is makkelijk gezegd. Maar kies een trap waar je van geniet, als de lift voor jou niet is weggelegd. Elke trede die van beneden ontegenzeggelijk leidt naar grotere hoogten. Hou je rug recht en als je terugvecht; maak brandstof van ballast en je beweegt naar boven.

Leef je leven, laat je niet uit het veld slaan maar… Hang toch regelmatig op de bank.  Waak voor twijfelen, piekeren, stank voor dank, laat je niet piepelen, waak voor dralen, angst om te falen en overmatig woelen. Burn out is burn jong, als in: je bent te jong om je zo oud te voelen.   Werk hard maar lach veel, zie af soms en zucht. Maar zwicht niet. Alles gaat voorbij en is vervangbaar maar jouw licht… Niet.


Columnist: Derek Otte




Terug naar het Wetenschapscafe