Wetenschapscafé Rotterdam

27 February 2017

Desiderius Erasmus Roterodamus anno nu


Dr. Adrie van der Laan

Column:

Er zijn drie soorten mensen: dromers en realisten. En het type dat dromers verandert in realisten, zonder meer. We jagen niet op ondermeer welvaart, plezier en eer zonder zonde, onomwonden, evenwichtig. Wie onderdrukking toestaat is aan die misdaad medeplichtig.

 

Die wijsheid mag je negeren: ook goed, maar de moeder van onwetendheid is nog altijd hoogmoed, houd je verre van kennis! Dat doen de meesten. Maar afstand scheidt enkel de lichamen, niet de geesten dus in feite is wetenschap altijd dichtbij. Als heel de wereld je vaderland is, zoals een wijs man ooit zei, is er altijd genoeg om je hersenen mee te verrijken. Al ligt schoonheid in datgene, moeilijk te bereiken.

 

Wat mooi is, kost moeite dus, de waarheid is naakt. Het ware geluk ligt vaak in de illusies die men zich daarover maakt. Wie de kunst verstaat met zichzelf te leven, zal zich nooit vervelen, hoewel een grote stad ook grote eenzaamheid betekent. Uitgerekend onder doornstruiken groeien rozen,maar wie is gekozen om te leiden hoort het algemeen belang te dienen en niet enkel zichzelf. Zo zie je maar dat opschrijven, niet altijd heel veel helpt. Hoewel...

 

Met schrijven groeit het verlangen om te schrijven: soms een beetje licht om het duister te verdrijven, boeken voor de bieb: een paradijs voor wie wil lezen. En soms preventief: immers, voorkomen is beter dan genezen.

 

Zijn we gemaakt door de Timmerman van Boven, is ons brein is zo gevormd dat we eerder de schijn geloven dan het ware, dat is hoe we zijn. Denk maar eens na, reflectie is een bloem van het brein, plant een tuin in alle kleuren. Blijf denken aan wat je doen wil en wat je hoopt dat er zal gebeuren:dan zal het zeker niet gebeuren. Zonder te zeuren: die kans is klein, maar... De opperste staat van geluk is wat je bent ook daadwerkelijk willen zijn.

 

Geen dooddoeners voor ernstige zaken des levens, goedkoper is er niet veel op dit toneel van mensen met maskers, in hun rol. De planken op, de zalen vol, in de tijd ons hier gegeven. En al zijn filosofen volkomen ongeschikt voor de praktijk van het leven: alle lof voor de zotten die filosoferen blijven proberen, voor wie ziet in plaats van kijkt, voor wie luisteren in plaats van horen: lees, leef en leer, we worden gevormd, niet geboren.





Terug naar het Wetenschapscafé